فرواک

سرآغاز سخن

مگر همین تو نبودی

               دستت را روی شانه ام گذاشتی

               به آسمان

                   به شمعدانی

                   به اسب کرند پدر

                   قسم خوردی

                   که آواز شعرت

                       خواب هیچ پروانه ای را خط خطی نکند؟

                       پس این چشمان دریده

                که از سوراخ کلید

                    به دفتر شعر من نگاه می کند

                    دنبال چه زهرماری می گردد؟

مگر همین تو نبودی

      با همین انگشت کوچکت

      اشک روی گونه ام را پاک کردی

      و همین جا

                 قول دادی

      هرشب با فانوسی به خوابم بیایی...

***

حالا که کسی بینمان نیست

          بالاغیرتاً راستش را بگو

چند قرن است

            به خواب من که هیچ

            به خواب هیچ سنجاقکی نیامده ای

( از وسط شعر من نخواب، بهمن مرادی، نشر آرویج، ج اول،1382)

نوشته شده در ۱۳٩٢/٦/٢٦ساعت ۱:٥٥ ‎ب.ظ توسط اولدوز طوفانی نظرات () |

Design By : nightSelect.com