فرواک

سرآغاز سخن

...

ها ری‌را، می‌دانم

حالا می‌دانم همه‌ی ما

جوری غریب ادامه‌ی دریا و نشانیِ آن شوقِ پُر گریه‌ایم.

گریه در گریه، خنده به شوق،

نوش! نوش ... لاجرعه‌ی لیالی!

در جمع من و این بُغضِ بی‌قرار،

جای تو خالی!

...

(سید علی صالحی)

نوشته شده در ۱۳٩٢/۱۱/٢۳ساعت ۸:۳٠ ‎ق.ظ توسط اولدوز طوفانی نظرات () |

Design By : nightSelect.com