فرواک

سرآغاز سخن

به بیراهه‌ی زندگی تا نهادی قدم

چنان رود، جاری به دریا شوی

خروشنده گاهی، گهی بی‌خروش

ز دیروز جاری، به فردا شوی

....

در این راه پر پیچ و خم، گاه تو

به گرداب سختی نهی پای خود

گهی برکشی پای، از این خروش...

گهی در بمانی تو در جای خود

....

ره پست و بالا، ره زندگیست

غمت هیچ، زین ره نباشد پسر!

قوی دار دل، تا که دریا شوی...

که دیروز طی کرده این ره، پدر

...

قدم جای پای پدر نه که بالا روی

زپستی حذر کن در این راه سخت

"تو" فردای این بوم پاینده‌ای

که از ریشه گیرد بر و جان درخت              

 (از مجموعه‌ی نیمکتی در ذهن پاییز، مژده ژیان با وبلاگ: naghme - baran. blogfa.com  )                                                                                                                                        

نوشته شده در ۱۳٩٠/٤/٢٢ساعت ٩:٤٠ ‎ق.ظ توسط اولدوز طوفانی نظرات () |

Design By : nightSelect.com