نگاهی بر نقد رمان "خسرو شیرین کش"

اوایل اردیبهشت سال 89 بود که رمان دومم با نام خسرو شیرین کش  پس از کشمکش‌های فراوانی که بر سر مجوز و پس از آن با ناشر اول رمانم داشتم، با قراردادی که با ناشر دوم (آبگین رایان) بستم به چاپ رسید و من را از انتظار چند ساله رهانید. هر‌چند انتظار بکر بودن فضا و روایت‌ها را پس از گذر چند سال نداشتم( و ندارم هم)، در پاییز همان سال با تلفن دوست خوبم خانم جمالی مبنی بر کسب اجازه برای نقدِ اثر بارقه‌ی امیدی در دلم روشن شد تا مگر قشر کتاب‌خوان جامعه و شهرم آن را خوانده و به بوته‌ی نقد بسپارند... و اما بعد شنیدم که در بهمن ماه 89 در هفته‌نامه‌ی قافلان شهر میانه (نشریه‌ی شمال‌غرب کشور)  منتشر شده. تعطیلات عید بهانه‌ای بود برای دیدن مناظر بکر و کوه‌های سر به فلک‌کشیده‌ی قافلان و خانه و خانواده‌ و دوستانم و  همین‌طور یک نسخه از همان نشریه که مادر برایم کنار گذاشته بود. خواستم در اولین فرصت اسکن  نقد را بر روی وبلاگم بگذارم تا هم ادای دینی کرده باشم به جمع  قشر کتاب‌خوان شهرم، شهر افسانه‌های قافلان و قیزکورپوسی، و هم این کتاب را  با احترام به دوستان وبلاگ‌خوان معرفی کنم تا به مدد آن شاید محفلی شود برای نقد و نظر دوستان. 

برای مشاهده‌ی متن نقد اینجا را کلیک کنید.

پس نوشت:

1.شاید بپرسید که یک ماهی از عید گذشته، چرا مونده تا حالا و ...؟ ( به حساب تنبلی برای اسکن و بی‌اطلاعی‌م و بی‌سوادی‌م برای نحوه‌ی گذاشتن متنِ روزنامه یا عکس  در وبلاگ بگذارید.)

2.یکم هم دو دل بودم که نکند دوستان معرفی کتاب خودم رو به حساب غرورم بگذارند...

3. از" میله‌ بدون پرچم" هم به‌خاطر راه‌نمایی‌هاش سپاسگزارم. 

 

/ 5 نظر / 16 بازدید
حسین(گیلانی)

سلام تبریک می گم. نمی دونستم افتخار آشنایی با یک نویسنده رو دارم. خوشحالم از این بابت. امیدوارم از این به بعد کتابهاتون رو بی دردسر چاپ کنید. پایدار و برقرار باشید.

سریر

سلام. گفتی آبگین رایان چاپش کرده؟ تو نمایشگاه هستن دیگه؟ مدیر نشرش کیه؟

ترانه

بسی عالیست دوست من. غرور هم تا جایی بد نیست. تو هیچ وقت مغرور نبودی.هرچند هر کی‌بار اول که می‌بیندت همچین فکری به ذهنش می‌رسه. دانشگاه رو یادت هس؟

ميله بدون پرچم

سلام [تعجب] ما را سورپريز نموديد خانم طوفاني بهتر است بعد از خواندن نظر بدهيم

ترانه

آره که یادمه بی‌شعور کثافت[خنده]. هیچ کس فکر نمی‌کرد تو سکوتت و شنونده بودنت بیشتر به خاطر خلقته نه غرورت. د دوست آرام و بیشتر ساکت من لبخندهات رو دوست دارم و مهربونیات رو فراموش نمی‌کنم. موفق باشی.[ماچ]