توت

                                                              

 توت

 سرسپرده به آسمان

کهن سال و باشکوه

ریشه در گذر سال های عمر

آغوش گشاده به شب و باد

پناه کلاغان سیه چرده می شوی

توت

رهگذر کودکی پرشتاب من...

اولدوز _ پاییز 89

پسافرواک نوشت:

1. سندروم داونِ هنرِ هفتم به روز شده است.

2. عکس بالایی همون درختِ توتِ صد ساله ی حیاطِ خونه ی پدری ست که قبل تر ها در باره ش حرف زده بودم.

/ 21 نظر / 42 بازدید
نمایش نظرات قبلی
برزین

دست مریزاد بسیار جالب [گل]

آناهیتا

[گل]سلام دوست عزیزم در مورد درخت توت نوشته بودی یادمه. می بینم شعر هم قشنگ می گی. درخت توت منو هم یاد خونه ی پدربزرگ میندازه.[قلب]

درخت ابدی

از این زاویه زیاد به صدساله‌ها نمی‌خوره، ولی ابهتی داره واسه خودش. باز خوش به حال کلاغا.

مرد یخی

سلام واقعا این درخت صد ساله ست؟ پس عضوی از خانواده ست، یه جورایی قدیمی ترین عضو. خیلی با شخصیت و با اصالته. خوش به حالتون.

مهرگان

پس صد ساله است این توت؟! جای رضا قاسمی خالی! در راستای همون چوب توت و ساخت سه تار... [نیشخند] مجموعه خاطرات مدونی میتونی بنویسی ...

حسین(گیلانی)

سلام خوش به حالتون. درخت توی حیاط اون هم به این بزرگی و سن و سال اونم توت. چه حس و حال خوبی داره. توتشم که حتما محشره. جای من خالی(البته موقع بارآوردنش)

آناهیتا

سلام مهربان دوست من کجایی پَ؟ مطلب جدید می خوام زود باش یالله[قلب]

میله بدون پرچم

سلام قالب جدید مبارک[گل] چه درخت و شعر خوبی و.... بعضی ها توی سرچ دنبال چه چیزهایی هستند!

منیره

اومده بودم اینجا بنویسم پس کجایی الدوز ؟!!!!