معرفی رمان "ایراندخت" نوشته ی بهنام ناصح

روزبه جوانی ایرانی است که با پدرش گُشتاسب و عمه‌اش زندگی می‌کند. پدر از مُغ‌های بلند مرتبه‌ی حکومتی است و نگهبان آتشکده. پدر روزی به مردد بودن او در آیین زرتشتی, شک می‌برد و بعد در می‌یابد که او در جلسات دین مسیحیت شرکت کرده و صفحاتی از انجیل را نیز در خانه نگهداری می‌کند. این آغاز دربدری‌های روزبه است و سفر‌های او به شام و اورشلیم. در این میان, ایراندخت دختری است که در آتشکده لحظه‌ای کوتاه با روزبه روبرو شده و یک دل نه صد دل عاشق او گشته, اما فغان که جرئت بروز احساس ندارد...

 و اما:

 ایرانِ زمانِ ساسانیان و آیینِ زرتشتی و موبدان و مُغ‌هایی که بر ملتِ ایران به نوعی حکومت می‌رانند, سخت غم‌انگیز است. ایراندخت, مام وطن, آشفته و عاشق, بی قرار وصال یار, فقر گسترده‌ی جامعه, رواج خرافه, و تبعیض طبقاتی حاکم بر جامعه‌ی ایرانِ آیین زرتشتی همه و همه بر آن است تا برگی از زندگی کسی را نمایان کند که درپیِ یافتنِ آیینی حقیقی و راستین, افکاراتش بین زرتشتیت و مسیحیت نوسان می‌یابد و سرانجام با آشنایی دین اسلام به آن می‌گرود. او روزبه ایرانی است که آوارگی را بر پذیرفتن بی چون و چرای آیین زرتشتی برمی‌گزیند و سرانجام ,می‌شود همان اسطوره‌ی مامِ وطن در سال‌های آغازینِِ دینِ اسلام.

گرچه در ابتدای کتاب نویسنده ذکر می‌کند که این داستان تاریخی نیست و بر اساس داستان پردازی و تخیل نوشته شده است , اما به زعم من, باز محوریت تاریخ ایران را دارد. تاریخ انسان‌های آزاده‌ی ایرانی. انسان‌های بزرگواری که می‌شود به آنها بالید و زندگی‌شان را سر لوحه قرار داد.

رمانِ ایراندخت که اولین تجربه‌ی ناصحِ روزنامه‌نگار است, تاکنون خوش درخشیده و در مدتِ کوتاهی (از زمستان 89) توانسته جایزه‌ی کتابِ فصل را از آن خود کند و با استقبالِ علاقه‌مندانِ ادبیاتِ داستانی و نیز منتقدان مواجه شده و به چاپ سوم برسد. نثر رمان با محوریت دانای کل, گرچه زیربنای تاریخی دارد , اما روان و به زبان معیار است به نحوی که همین نثر, سبب شده که مناسبِ تمامِ اقشارِ جامعه باشد نه, مختصِ گروهی خاص...

پسافرواک نوشت:

1. انتهای کتاب شگفت زده‌ات می‌کند.

2. برای آگاهی بیشتر به سایت تادانه مراجعه کنید.

3. زردشت درست است یا زرتشت؟ابرو

4. ایراندخت, بهنام ناصح, چاپ دوم, بهار 90, آموت, 204 صفحه, 4000 تومان.

بعداً نوشت:

...انگار آب سردی روی ایراندخت پاشیده باشند. هر روز خبر بد و هر دقیقه کسی بدون این که بداند نیشتری به قلبش می زد. اول خبر کافر شدن, بعد فرار و بعد هم این گونه مثل بزدل ها خود را مثل زن ها در آوردن. هیچ کدام با آن تصویری که از مرد مورد علاقه اش در ذهن ساخته بود جور در نمی آمد. یعنی این بود آن کسی که دل به او بسته بود؟ چشمانش سیاهی رفت. تنها کاری که توانست بکند این بود که روی زمین بنشیند, بعد چیزی نفهمید....ص 66.

/ 16 نظر / 201 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سفینه ی غزل

سلام اولدوز جان. ندیدم این کتابو ولی از روی همین چهار خطی که نمونه ازش آوردی، به نظرم نثرش کمی نپخته اومد:"...وبعد هم ین گونه مثل بزدل ها خود را مثل زن ها درآوردن!" کمی نا مانوسه به نظرم.. البته از روی چند خط نمیشه قضاوت کرد.

میله بدون پرچم

سلام هر دوش درسته (3) با بخش هايي از كامنت صدسال تنهايي موافقم اما به نظرم جفتشون سروته به يه كرباس منتهي مي شوند... آيين قبلي هم وقتي حكومت يافت ,حاصلش چندان قابل تعريف و افتخار نيست...

منیره

خواندنهاتان مستدام [گل]

nafas

سلام منم کتاب رو نخوندم ولی مثل بعضی از دوستان حس میکنم این جایزه فصل گرفتن کتاب یه کم بوداره[ابرو]مثت همون کتاب مصطفی مستور[اوغ][گل]

رها از چارچوب ها

به به شما هم به سرعتی در کار مطالعه هستید که بس رشک برانگیز است . در مورد کتاب نظری ندارم اما به روایات تاریخی این روزها به سختی میشه به دیده اعتبار و اعتماد نگاه کرد نه به خاطر نقل حوادث که به دلیل شرح و بسط و تفاسیر و تاویلی که به ناف حادثه می بندند.

میله بدون پرچم

تاريخ قديم هم روزي تاريخ معاصر خوانده مي شد و تاريخ معاصر هم روزي تاريخ قديم خوانده خواهد شد... سلام

صد سال تنهایی

همونطور که گفتی منم با افراطی گرایی موافق نیستم ولی این جملات مال خودته : "او روزبه ایرانی است که آوارگی را بر پذیرفتن بی چون و چرای آیین زرتشتی برمی‌گزیند و سرانجام ,می‌شود همان اسطوره‌ی مامِ وطن در سال‌های آغازینِِ دینِ اسلام." "گرچه در ابتدای کتاب نویسنده ذکر می‌کند که این داستان تاریخی نیست و بر اساس داستان پردازی و تخیل نوشته شده است , اما به زعم من, باز محوریت تاریخ ایران را دارد. تاریخ انسان‌های آزاده‌ی ایرانی. انسان‌های بزرگواری که می‌شود به آنها بالید و زندگی‌شان را سر لوحه قرار داد." جملات بالا جملات خودته ونه نویسنده جالبه برام که خوت بارها می گی چه از قول نویسنده یا خودت که داستان تاریخی نیست و بر اساس داستان پردازی و تخیل نوشته شده ولی بُعد تاریخیش تو نوشتت بسیار بسیار بیشتر از بعد عشقی و رمانتیک نمود داره . هرچند خودت می گی اطلاعات تاریخیت زیاد نیست ولی نمی دونم پس چرا اینقدر راحت برای اوون دوره و شخص سلمان رای صادر کردی .

nafas

سلام دوست خوبم امیدوارم همونطوری که تو میگی باشه کتابی که میگفتم اسمش دقیقا یادم نیست یه چیزی شبیه استخوان خوک دردستهای جذامی بود.این کتابی رو هم که معرفی کردی میخرم.[گل]

وبسایت سیاوش پائیز

سلام... ....وبسایت رسمی عاشقانه های کوچولو.... منتظر حضور گرم شماست بانظرات خودت ما را درنگارش کتاب عاشقانه های کوچولو یاری کنید ادمین : امید